گروتمان

گروتمان (فارسی میانه: garōdmān؛ اوستایی: garō-nmāna) در پازند به صورت «گروتمان» آمده و از «گَرو» به معنای سرود و نیایش و «نِمان» به معنای خانه ساخته شده است؛ یعنی «خانه‌ی نیایش» یا «خانه‌ی سرود». در باورهای زرتشتی، گروتمان بالاترین مرتبه‌ی بهشت و جایگاه روشناییِ بی‌پایان دانسته می‌شود.